De zilveren boom bij Kharkhorin

zilveren boom Kharkhorin kharkorin karakorum mongolië rondreis zilveren boom guillaume de roebroek

Daar stonden we dan, bij het enige wat nog deed denken aan de vroegere Mongoolse hoofdstad Kharkhorin, ookwel Karakoroum: het museum dat vernoemd is naar deze stad. In het museum zelf was een prachtige maquette te zien die een beeld moest geven van hoe de stad er naar alle waarschijnlijkheid heeft uitgezien, er was vanalles te lezen over

Het meest fascinerende bevond zich echter buiten het museum, namelijk een zilveren boom met een wel heel mythische status

de historie van deze plek en er was een film en een tijdelijke tentoonstelling over de meest recente opgraving. Het meest fascinerende bevond zich echter buiten het museum, namelijk een zilveren boom met een wel heel mythische status.

Kharkhorin, de oude hoofdstad

Laten we beginnen met een klein stukje geschiedenis alvorens we verder op die zilveren boom ingaan. Een beetje context is tenslotte ook belangrijk ;). Kharkhorin was de hoofdstad van het Mongoolse Rijk ten tijde van Djengis Khan, tot het moment dat diens kleinzoon besloot dat het beter was om het centrum van de macht te verplaatsen naar Beijing. De stad lag er toen al ietwat verloren bij en werd later, toen Mongolië onderdeel werd van de Manchu-dynastie, volledig vernietigd. Vanuit de ruïnes van de stad is het nabijgelegen klooster Erdene Zuu (= honderd schatten) gebouwd, waar we natuurlijk ook een kijkje zijn gaan nemen.

Afijn, die oude hoofdstad dus. Het schijnt een enorm complex te zijn geweest, met verschillende wijken gesorteerd op beroep. En het was een heel erg multi-religieus centrum, want Djengis Khan was de beroerdste niet en stond open voor verschillende geloven. Binnen de stadsmuren bevonden zich dus ook een moskee, een boeddhistische tempel, een taoïstische tempel en een kerk. Keigezellig. Het paleis van de grote keizer bevond zich echter buiten de stadsmuren van Kharkhorin en drie maal raden wat er in de hal van dat optrekje stond? Inderdaad, een zilveren boom.

De zilveren boom bij Kharkhorin

Beschreven in de verhalen van de Franse ontdekkingsreiziger Guillaume de Rubroeck oftewel Willem van Rubroeck (wie kent hem niet) heeft deze boom voor mij haast mytische proporties aangenomen. Van Rubroeck was een franciscaanse missionaris die net als wij een rondreis maakte door Mongolië en lange tijd in Kharkhorin verbleef. In een van zijn verhalen beschrijft hij de desbetreffende zilveren boom. Het is niet zomaar een zilveren boom, neen, het is een fontein in de vorm van een zilveren boom, met bovenop een gouden engeltje, zoals op de foto te zien is. De fontein was ook niet zomaar een fontein, er kwam geen water uit, maar er waren vier bassins: een gevuld met wijn, een met melk, een met honing en een met bier. Andere verhalen vertellen over thee, en over airag, de Mongoolse gefermenteerde paardenmelk. Hoe dan ook, er kwam geen water uit en dat was reden tot grote verwondering.

Of de boom echt heeft bestaan weet niemand. Voor deze ene keer biedt Google mij ook geen soelaas. In elk geval is er op basis van de beschrijvingen van deze fonteinboom een replica gebouwd en die is te aanschouwen.

zilveren boom kharkhorin kharkorin karakorum mongolië rondreis zilveren boom guillaume de roebroek
Dit zijn wij voor de ingang van het museum. De foto is heel spontaan genomen, we werden absoluut niet door onze chauffeur gedwongen

One thought on “De zilveren boom bij Kharkhorin”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Goto Top